Meksykańskie kogutki

źródło:www.sunofmexico.com

Pierwszego meksykańskiego gołąbka (zwanego przeze mnie kogutkiem) zobaczyłam na jednym z restauracyjnych tarasów i zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Jak się dowiedziałam, jest to typowy ceramiczny produkt, jaki się sprzedaje w Chiapas. Tak długo męczyłam naszego przewodnika, aż w końcu udało nam się trafić na przydrożne "stoisko" z tymi małymi cudeńkami. Od razu kupiłam dwa. 

Stan Chaipas to zagłębie rękodzielnictwa. Wiele tamtejszych wiosek specjalizuje się w wyrobie różnego rodzaju rękodzieła. Oprócz ceramiki można tam znaleźć ręcznie wykonywane tkaniny, wyroby z drewna i kamienia, wyroby jubilerskie oraz hamaki. Wiele indiańskich domów to takie małe warsztaty, w których wytwarza się ręcznie wyroby. Takie domy można odwiedzać i zobaczyć na własne oczy jak żyją tamtejsi rzemieślnicy. 

Podzielnica garcarska

Przyklejanie nóżek do naczynia w kształcie półkuli nie było sprawą łatwą, dopóki nie poznałam na warsztatach w Grancarni prostego narzędzia zwanego podzielnicą garncarską. 

Moje podzielnice wykonałam z tektury, a za pomocą cyrkla i ekierki podzieliłam je na równe części. Najlepsze byłby jednak wykonane ze sztywnego, ale równie lekkiego materiału.

Przyklejanie nóżek

Ustawiamy naczynie na kole lub toczku i za pomocą ostrego narzędzia zaznaczamy okrąg, który wskaże linię mocowania nóżek.

 Przykładamy podzielnicę i zaznaczamy miejsca mocowania nóżek.

Przyklejamy nóżki.

Kiedy nóżki trochę podeschną, ustawiamy na nich coś sztywnego, lekkiego i płaskiego zarazem (ja użyłam blaszanej pokrywki pudełka po czekoladkach), aby sprawdzić czy naczynie po odwróceniu będzie stało prosto.

Poziomicą sprawdzamy czy naczynie zachowuje pion (poziomicę ustawiamy kolejno między nóżkami 1,2; 2,3; 3,1)

Garncarnia.art.pl

Na warsztatach w Garncarni w Kamionku Wielkim można dowiedzieć się sporo o garncarstwie. Polecam tę pracownię wszystkim tym, którzy zainteresowali się ceramiką na poważnie. Zakres poruszanych tematów zaczyna się od nauki przygotowania gliny, podstaw lepienia i toczenia na kole, przez wytwarzanie własnych narzędzi garncarskich a kończy na nauce budowy pieców i aranżacji własnej pracowni. Warsztaty najlepiej podzielić sobie na kilka wyjazdów, bo ilość wiedzy przekazywanej przez Pawła jest tak duża, że nie sposób przyswoić ją na raz. 

Wytoczone

Podobno najlepszym sposobem na opanowanie nauki toczenia na kole są wielokrotne próby wytaczania takich samych form.

W czasie spaceru znalazłam przy drodze takie oto roślinki. Bardzo mi się spodobał ich kształt i postanowiłam spróbować wytoczyć dzbanki o podobnej formie. Jeśli ktoś wie jak nazywa się ta roślina, byłabym wdzięczna za podanie jej nazwy.

A oto rezultaty moich starań:

Glina w starym wydaniu

Stara literatura ceramiczna to kopalnia wiedzy. Stanowi przeciwieństwo współczesnych publikacji, których przekaz ogranicza się często do masy kolorowych obrazków. 

Poniżej zamieszczam świetny artykuł na temat gliny, opublikowany w "Młodym Techniku" z lat 60-tych ubiegłego wieku, naszpikowany mnóstwem przydatnych informacji i naświetlający temat zdecydowanie dokładniej niż niejedna opasła książka.

Bardzo dobra baza dla początkujących.  

kliknij, aby powiększyć

źródło: "Młody Technik" nr 1 i 2/1966 r.